Yolcu

Gri renklerin içinden geliyorum
Binaları içinde hapseden
Veryansın eden yüzüm ellerimle
Çatlak orta yerinden
Bir ırmağın yardığı
Soğuğun titrettiği ve
doğurduğu bedenimle
Gri renklerden,tuvallerin içinden
Arabaların tırmalayıcı sesinden
kaldırımlara çıkarak avaz avaz bağırarak
Soğuk evlerin cumbalarındaki sarkıtlar
Kırıldığı vakit
Ulaşılmaz denizlerin yelkenlilerine binip
Kovalayarak seni ve zamanın ta kendisini
Ne rüyalardan ne hülyalardan
Galata köprüsünden
bir oltaya takılarak
Kova da yer yokken
Kendimi akıtabilirsem boğaza
Soğuk içimi belki ısıtır o vakit
Sen gökyüzündesin sımsıcak yüreğimin
Denize kavuşarak yüreğimle
derinlerden bakıyorum gökyüzüne
Derinlerden görebiliyorum artık
Ulaşılamadığını,kaçakçılığını
Gri bir mevsim bendeki
Almayı unutma
Güneşin saklı kıtalarında
Bekle beni,hüznümü,umutsuzluğumu...