Yersiz

Susup otursa yeridir
Kalbim
Arkana bakmadın
Bir yabancı çiçek gibi
Dışardan seyredip
Dışarıdan kokladın
Tüm dışarıydın
Yarım kaldın
Dokunmaktı kurtarmak
bir gece yarısı
Konuşmadığım gözlerim
Aksa yeridir
Ortasından kırılıp
Arkasındaki parçalarına
Kıvrılarak bir dere yatağına
Sarılarak en bağrına
Kapılıp gitse yeridir
Suçu ağırlaştırılmış
İnfazı insafsızların elinde
Koparan belli düşüren belirsiz
Dere yatakları kurak şehirlere
Koyulup gitse yeridir
Bir gece yarısında mehtabı seyrederken
Mutluluğun tam yarısında
Bütün ıslak
Ayakları kuma takılıp kalan yüreğimle
Batsa yeridir
Dünyanın en merkezine. 

Kafi

Işıklarından yollar yapayım
Yürürken üzerinden
Su gibi aktığım
Kırmızı deniz fenerleri dökülen
Ayaklarının ucu
Sümbül koksun
Saçlarını temsilen
Ben avucuma kanayayım
Bir nehrin ortasından
Dikenin ortasından atlayayım
Omuzların omuzlarımda
Taşırken yürek dolusu sevdanı
Süngüler takayım kollarıma
Savaşırken ruhunla
Ruhumu alsın bu gece
Yatırsın erken saatte
Uyanmak mavliklerde
Ve güneşin suratıma düşerken
Yanık bedenlerim bırakırken
Kıyılarına kendini
Üzerime bir hırka giydir
Ellerinle ördüğün
Sarıl tüm ellerinle
Ben hiç üşümedim
Düşüncemden gitmediğinden beri
Bir cezve ol içir ılık süt gibi
Uykum hiç gelmesin
Geceler düşmesin pencereme
O gitmelerin saniye saniye
Nefesimi keserken
Gelmesin yarın
Ölüm dahi yakın olmasın
Ayrılık kafi 

Adım

Siyah girdaplardan uzak
Bir gemi çağırır beni
Yürüyüp giderdim denizleri adım adım
Ayaklarımda yükün var
Koşamam
Ne sana ne de köpük köpük dalgalara
Alırlar kollarına
Önce yükseklere çıkarım
Sonra çakılırım
En sınıfsız balıkların karnına
Siyahın denize hâkim saatlerinde
Aklıma düştüğünde
Ana rahmine sanki
Ellerimde avuçların kıpraşıp
Balığın kalbinde dolaşarak
Uyutarak senli düşleri
Hafızasız anılar tutan taşların
Kuzeyi yosun güneyi yalnızlık bırakan
Kuşları göçebe vücut bulmuş
Sessizlik demir atar
Bir gemi daha yaklaşık limana
El sallar senin ellerini anımsatarak
Koparım kalbinden
Adimlayamadan hem de.