Kafi

Işıklarından yollar yapayım
Yürürken üzerinden
Su gibi aktığım
Kırmızı deniz fenerleri dökülen
Ayaklarının ucu
Sümbül koksun
Saçlarını temsilen
Ben avucuma kanayayım
Bir nehrin ortasından
Dikenin ortasından atlayayım
Omuzların omuzlarımda
Taşırken yürek dolusu sevdanı
Süngüler takayım kollarıma
Savaşırken ruhunla
Ruhumu alsın bu gece
Yatırsın erken saatte
Uyanmak mavliklerde
Ve güneşin suratıma düşerken
Yanık bedenlerim bırakırken
Kıyılarına kendini
Üzerime bir hırka giydir
Ellerinle ördüğün
Sarıl tüm ellerinle
Ben hiç üşümedim
Düşüncemden gitmediğinden beri
Bir cezve ol içir ılık süt gibi
Uykum hiç gelmesin
Geceler düşmesin pencereme
O gitmelerin saniye saniye
Nefesimi keserken
Gelmesin yarın
Ölüm dahi yakın olmasın
Ayrılık kafi