Mavilik

Bir mavilik alır beni
Dipsiz kuyudan
Kuyular sonsuz
Koparırken zamandan
Bir maviliğe kapılırım
Sevdam o benim
Şair huyudur mavilik
Hasta eder
Öksürür çıkarırsın kelimeyi
Gövdesinden
Bir mavilik alır bozkırda
Ovalardan da büyük hayallerim
Diyarbekirden marmarise
Uzar giderim
Uçarım yelkenlilerle
Bulutlardan gemilerim
Kırklar dağı eteklerinden
Göz kırpar mavilik
Uzanırım kara taşına
Bir çocuğun oyuncağına baktığı gibi
Uzar giderim
Alır beni mavilik
Mütevazi bir teknenin
Kıç tarafından
Sonsuzluğa atlar gibi
Atlarım maviliğe
Dipsiz kuyulara

Körkütük

Kustum

İçimdeki harfleri ve noktalama işaretlerini

Noktalar ziyan oldu

Zira senli cümlelerim noktadan ibaretti

Senli başlayan harfler de
Çoktan boyladı hoyrat bir dereyi

Tüm harfler ziyan oldu da
Son harfin gitmedi kaldı nefes borumdan

Kördüğüm oldu sana verdiğim ipler

Açılmayan kapılar suratın
Üzerime çarpılan
Ben körkütük dolaşıyorum
Kavgam kendimle
Çocukça cümleler kaldı duvarlarımda
Yazabilsem seni
Bir nokta bile kâfi

Acımtrak

Kokusu kekik kıvamı
Uzun caddeler büyüttüm senden sonra
Ardın sıra baktığım
Koyu bir çay koydum masama
Soğuk ellerini ellerime değdirip ısıttığım

Uzaktan baktığım aynalar
Yalan söylüyor
Sen gelmeyeceksin
Deniz,dalgalar, aynalar...
Büyütüyor seni ve bu şehri gözümde
Yine geleceksin elinde demli bir çayla
Kekremsi olmayacak
Sadece acımtrak