17 Nisan 2020 Cuma

Tüm

Taşıyor elleriyle zaman
Tüm yapraklar gibiyim
Kuruyorum
Kırıyorum zincirlerimi
Birikiyorum
Geçen günlere
Geçiriyorum kilit kilit
Tüm kazıyorum
Ellerimle kendi kuyularımı
Gecenin bir yarısı
Kör kurşunum
Avucuna yol alan
Şefkatine muhtaç
Çocukluğunum
Gövdesiz ağaçlara döndüm
Kucak açamıyorum
Ne sana ne geçmişe
Soluyorum
Tüm soyulurken
Korkuluklarıyım
Cografyanın
En korkak
Kör kütük seni unutmaya çalışan
Tüm yasak sokakların. 

Olgun

Çok gül gördüm
Solan bahçemde
Kendi gelmez olan baharın
Adını duydum sadece
Közleri toprağa ektim
Yanık türküler duyulsun diye
Çok gül gördüm
Açmadan kuruyan
Kendi gelip duran kış gibi penceremde
Çocuk yüzlü insanların şehrinde
Akarken kuruyan
Avuçlarında aktım durdum
Oluk oluk kuraklaşarak
Gözyaşımda bile akmadın
Bir nota eksik çalındın
Bulutların saklandı şimşeklere
Korkutamadın
Çocukluğumu,gençliğimi
Ve orta yaşımı
Dağların doruklarından denizlere saldın
Ben bir kayanın üzerinden
Uzaklara baktım
Sadece baktım.



Salgın

En acı bekleyiş
En acı sevmek
Beklerken , giderken
Zaman akarken
Avucuma ansızın
Akarken
En acı bekleyiş
Son bakış ısmarlamak
Zorunda kalmak
Kapkaranlık geceye
Uçurtmalar uçurarak
Son kez gülümseyerek
Şu kör sağır dünyaya
Mavilikleri hayal etmeye çalışarak
Oturduğum koltuktan
Sessiz sokakların çınlamasını
Kulaklarımın zarından
Patlayarak,sıkılarak
Dinleyerek
Hayatın içinde kalarak
En acı beklemekle
En acı sevmekle
Severken iterek
Aradan sıyrılmak
Ayrilmak bu dünyadan
Aradan sıyrılmak C.YILDIRIM #2020