Tümüyle

Bir avuç gökyüzü
Bir yudum deniz
Kucaklarım tümüyle
Bir hamalın sırtısın benim için
İp gibi uzadıkça uzuyorsun
Kalkar olurum
kokun gelir nemli,tuzlu
Kuş olsam uçarım tümüyle
Çıkılmaz olsa da yokuşlar
Koşarak asılmak isterim yıldızlara
Yıldızlar kayar gündüzün kentlerin
Ben düşerim en ortasına senin
Suda yüzmek isterim tümüyle
Her dalıp çıkışımda gözüm sende
Kaybolmak benim işim
Çuvallarım yaşarken
Yalnız yürürüm yollarını ömrümün
Sesin sokakta çınlar
Ben senin yürüdüğün kaldırımlar olurum
Toz toprak olurum tümüyle
Sen nereye ben oraya.

Uzaklar

Uzaklar
Neden bu kadar yakın saydım sizi
Ömrümü çaldınız varmak için
Ufuk çizgisi bitmeyen çilem oldu
yorulmadan,usanmadan...
Size yüzerek ulaşmak istedim
Her dönüşümde göz kırptınız bana
Umut vermek sizin işiniz
Dinlendim ve yine denedim
Sevdim sizi uzaklar
Sevmeyi sevdim zamanla
Saplantı oldum kaldım
bir balçıkta.
Uzaklar yakındınız oysa
Dokunup alacakken
Avuçlarımdan kayıp gittiniz
Bir otel odasında çiziktiriyorum ellerinizi
varsa şayet.
Kelimelerle size yakınlaşmak istedikçe
salları yırtıyor suyunuz.
Ben yalnız bir odun parçasıyla kalakalıyorum
yalnızlığıma ortak.
Uzaklar çilem oldunuz
Saklanıp sizi aramak istedikçe
Biz yalnızlığımla kaybolduk çıkmazlarında
Koruyordunuz kendinizi yakınlardan
Kararıyordu şehirler
Beyaz gecelere sızıyordunuz
Ben ayaklarımı sallandırmış
Sizi yıldızlardan takip ediyordum.

Kelebekler Vadisinde

Güneşten de öte sevdalarımız var bu kentin içinden geçen
Umutlarımız,düşlerimiz...
Gönülden bağlıyız desek bile inanma!
Biz o gönlün içindeyiz.
İpini tutmuşuz faytonunda faytoncusunun da
Kalbimiz yaralı olsa da atıyor hala gelmeyecek sevgili için
Konuşamasak ta susmuyor içimizden kısık seslerimizi;
haykırdığımız karşı ki seslerimiz yankılanırken başka kentlerde
biz hala duruyoruz kendi hükümranlığımızın adacıklarında
Koyu bir çayın beklediği sabahlar demliyoruz
akşamları hiç göremesek te
Yarını bilmeden dünde yüzüyoruz boğulmadan
çırpınıyoruz kendi bilgisizliğimizle
Cehaleti burada bırakıp savaşıyoruz
çöl zannettiğimiz kelebekler vadisinde
Ömrümüz kısalırken artırıyoruz sermayemizi
biriktirirken harcadığımız kısa ömürcükleri
Güneşe gülüyoruz sevdalarımız açıktayken
üşümüyor bedenlerimiz
titremek aşktan ibaret
bu kentin içinden geçen

Hikaye

Bir hikaye duydum
satırları kulağımdan dökülen
Sana eski,terkedilmiş bir limandan yazıyorum.
Konuk olduğum şehrin en görkemli yalısında konuk
ve bir deniz fenerine aşık gözlerimle
yazdığım notlarla sana armağan
şiirler, hikayeler. romanlar...
Dere yatağında boğulduğum
denizleri göremeden
ellerini tutamadan
tuzunu yudumlayamadan
korkularla savaştığım.
Açıktan kaybetmiştik birbirimizi
her şiirin bir hikayesi ve her şairin bir acısı saklanır
küçük bir köşeden ve göz kırpar ona
bilir misin?
Sen de bana göz kırp diye saklanırım çocukça
Bulur musun?
Belki bir gün belki bir asır sonra
kalbimi de atabilir miyim ki buzdolabına
açılır mı yelkenlerim başka limanlara?