Kelebekler Vadisinde

Güneşten de öte sevdalarımız var bu kentin içinden geçen
Umutlarımız,düşlerimiz...
Gönülden bağlıyız desek bile inanma!
Biz o gönlün içindeyiz.
İpini tutmuşuz faytonunda faytoncusunun da
Kalbimiz yaralı olsa da atıyor hala gelmeyecek sevgili için
Konuşamasak ta susmuyor içimizden kısık seslerimizi;
haykırdığımız karşı ki seslerimiz yankılanırken başka kentlerde
biz hala duruyoruz kendi hükümranlığımızın adacıklarında
Koyu bir çayın beklediği sabahlar demliyoruz
akşamları hiç göremesek te
Yarını bilmeden dünde yüzüyoruz boğulmadan
çırpınıyoruz kendi bilgisizliğimizle
Cehaleti burada bırakıp savaşıyoruz
çöl zannettiğimiz kelebekler vadisinde
Ömrümüz kısalırken artırıyoruz sermayemizi
biriktirirken harcadığımız kısa ömürcükleri
Güneşe gülüyoruz sevdalarımız açıktayken
üşümüyor bedenlerimiz
titremek aşktan ibaret
bu kentin içinden geçen