Mecal

Dışarda süzülen güneş
İçeride karabasan düşler
Ne ellerim hakim ömrüne
Ne ömrün tam içeride
Kayıp bir vapur şimdi bedenim
Okyanuslar getirmez ki
Boğulurken gülümsediğim hayata
Tam ortasına
Bir gülü tutuşun vardı
Tam ortasından
İnsan ölürdü yüzbinlerce
Hesapsız yaralarım olurdu
Sırf bunun için
Sarıp ağladığın ve tuzuna
Göz yaşları getirmez ki
Düşlediğim kentleri,sahilleri
Dışarda süzülen güneş
İçeride yangın düşler
Baştan yanmaya mahkûm
Döner hayatın mikserinde
Bir gül tutuşluk kadar
Dirilmek istemezdin
Bahçelerimiz çoktan sulanmış
Çok cömert yağmur ve yağdıran
Gidişler hesapsız ve izinsiz
Her çıkılan kapı belki son çarpılan
Son tutuş gülü zamanın içerisinde
Kaybettim gülüşlerini
Dışarda süzülen güneş
İçeride derin yalnızlık
Sona giden yolda
Bir adım daha yalnız.

Sonbahar

Bir yaprak daha düştü
Sonbahar avuçlarımdayken
Çocuksu gözlerimi taşıyan
Okullar açılınca sırtına çantasını atan
Kendinden büyük dünyalar taşıyan
O çocuklar gibi
Zilleri yüreğinde bir parça biz misali
Bana baktığın o son ekim günü gibi
Sonbaharı haberleyerek
Vicdanımın ortasında koparak
Sayfalarca uçuşan gökyüzüne
Toprak damıtarak kelebeklere
Susamış susturulmuş
Bedensiz yürekler bırakırken
Tam avuçlarıma
Bulutlanır şimdi semtler
Üzerine çizip oturduğumuz
Bir resmin titizliğinde
Bakarken
Sonbahar gemiye binmiş
Mendillerde poyraz getiren
Sen üşürsün o soğuk kentte
Ben ısınırım yıllar geçse de.
Buharlaşan hatıralar
Cama yazılır her nefeste. 

Mavi Rüya

Uzaklarda bir ada
Denizin içinde
Adımımı atsam ona doğru
Islanacak ayaklarım dibine kadar
Yaşasam bir ömür daha
Geceden sabaha uyanık
Tadını çıkarırdım
Tuz kokulu sahilini
Saklardım kucağımda
Denizin maviliğini,balıkları,mercanları...
Okşarken kulaklarımı
Ellerimle başını okşadığım gibi
Maviliğini kadınsı bir el dokunmak gibi

37

Sen 37'de dur bozuk saat gibi
Ömür yaşansın yine kaldığı yerden
Zaman hicret etsin çocukluğa,lise yılları
Ve gençliğine kırlaşmış yüreğinin

Kılavuzum olur uykular
Sarhoş gecelerin siyahına katarak
Adımlarınla tik tak sesleri ritmine tutarak
dünkü gibi emeklediğim yolları
Arşınlarım
Sen yılları dönüştür avucumda
Ver bana deste deste
Kurutup salayım rüzgâra
En kalabalık en karanlık noktalarına
Ömrümün.