ELZEM

Işıklar saçılır olmuş
Masa örtüleri kirlenmiş
Sahil boyu meyhanelerinin
Gözleri yollarda tren istasyonundan ışıklı
Bakışı erguvan renginin kestiği
Parmaklıklar arkasında
Saksı sulayan suçlu gözyaşları
Dökülür olmuş
Deli deli sesleri yankılarından geliverdiği
Kokular ısmarladığım
Şehrin tüm ayrılıklarından
Vazgeçemediğim
adı ünsüz caddelerinden
Kaçılır olmuş
Üst üste sokakları deniz doğuran
Kadim kentlerin öksüz bakışlarına
Yitip gidilir olmuş bir cumartesi
Kaskatı kalkınan suratları
Şimdi buradaymış gibi
Elinde tahta valiziyle duran
Garip bir adamım gözünde
Yıkılan tüm şahaneyi duvarlarının
Arasında kalan şiirlerim
Sıkışır olmuş
Biriktirdim bi kösele ayak daha
Soyunup girdi pabuçlarıma
Tırnağımdan özlediğim belli
Tepesine kar yağan damları
Kaskatı soğuk entarisi cebi cepsiz
Götürdükçe elini kaybolan
Elimi götürdükçe avuçlarına tıpkı
Karıncalanır olmuş
Soğuk otobüs doldurulmuş şehrimin
Sıkıştıkça bağlandığım hayata
Bir iz bulabilmişliğin rahatlığıyla
Sahiller kokluyorum
hep aynı tuz kokusunda
Kokuşur olmuş
Aşırıyor bir balık daha seni
Oltamla kucakladığım pul pul
Atlasam tutar mı ya da atarmı
Yalın düşüncelerin beni
Ya da sürükler mi
Kıyılarına
Bilemedim.
Bilinmez olunur oldun içimde.