Beyhude

Çürük bir mevsimdi
Camekândan yapışmış seyrettiğim
Güller kaybolunca ayrılıklar unutulunca
Figan eden bahçelerden
topraklar kayarak
Ortak bir yara açılınca kalbimize
Caddelerden oluk oluk
Düşen yapraklar gibi sonbahardan kalma
Koyu, kestane, kibar, küheylan...
Ömrümüze dört nala
Hücum boruları çalıp tel tel
Eskimiş esirik şehrin
Kaybedilmiş surlarını
Ve sırlarını
İşgal ederken;
Ben çoktan çocukluğumu kaybettim
Kendi semtimin
saklambaç kokulu sokaklarında.