Sis

Sislerin dolaştığı ruhların hapsettiği
Kentler doğdu sancılı
Kayıp çocuklar saklanmış
Koyu harfle karşılayan bizi
Sabahlardan akşamlara akan zamana
Sesler dolaşıp çarparken aynalardan
Susar tüm şehrin gerçek sesleri
Küçülür kelimeler tüm sözlüklerde
Kendini bilmez sisler takılır peşime
Kursa saat tekrar her yıldız doğumunda
Uyandırsa beni uykusuzluğumun içinden
Sesin bir hayalet gibi yayılır kentime
Soğuk otobüs duraklarında daha hissedilir
Sessiz gidişlerimiz duyulur yedi dizeden
Kaybolan adımlarınmış oysa ki
Işıklar tesadüf aydınlatırken
Biter şiir biter sis güneşler doğarken
Sancılı
Yıldızlar kaybolur hayatımdan