Bu Şehre

Kolay mı kokusuna alışmak bir şehrin
En gürültülü iken dahi
Seni içine çekmesini beklerken
kaybolurcasına
en deli halinle
Nereye gideceğini bilmediğin bir otobüse binerek uzaklaşırken
zihninin merkezinden,
Kendinden de uzaklaşabilmenin tadına varırken,
Çoğalırken içindeki sevginin,merhametin, aşkın
Kaybolabileceği ihtimali üzerine kafa yorarken
Koklamak bir şehri
Denizi olmasa bile
O tuz kokusunda tadabilmek sevgili gibi
Belki kışın bitip tükenmesini beklediğin o soğuk pencerelerde
Şehirler kurgularken, sıcak iklimlerin hüküm sürdüğü,
ve aşkın bendeki karşılığıyla,
Portakal ağaçlı, tropikal iklimlerin,
Uzak hayallere, koşarak, yalın ayak
Bir çocuğun uçurtma özlemi gibi
tutsaklığında,
Apartman dairelerine
Alıştım bu şehre de
demek,
Sana veda etmek gibidir biliyorum
göremeyeceğim
Caddelerinde kalabalık insan sellerini
aradığım fakat bulamadığım
bir adresten ibaretken,
belki de hiç olmadığın
ben bir rüya gördüğümü farzettiğim,
sen yokken bile
Sadece bu şehir varken tahayyülümde,
kokusuna alıştığım, denizi olmayan, tuzsuz ve tatsız,
Hikayesi yazılmamış ömrümün,
Adı konmamış bir filmin senaryosu gibi
alışmaktı bu şehre
Kolay mı?
koklamak, kokusunu benimsemediğin,sevmediğin bu şehrin
ama çaresizce, ama eli kolu bağlı,
ama mecbur işte
Bu şehri koklamak
Kolay mı?
Senden ibaretken