Armağan

Buhran dolu gecelerde ayıklayıp
Ömrümü
Gökyüzünün altında yaşıyoruz derdim
Fecre karşı durup saklardım
İçimdeki yaşama hevesimi
Sesler şelale olur akar idi kulaklarımdan kalbimin derinliklerine
Belki niceleri saklardı içindeki hıncı
Ben hiç saklayamadım sadece kapadım gözlerimi,gözlerimden de ötesini
Gördüm yetti
Karanlıkları ve içinde gezinen aydınlık tarafları
Hep ayrıntıda gizlenenlerdi peşimi bırakmayan
Ben gecelerde kayboldum
Ve karanlığına takılıp kaldım bu şehrin
Sayıkladım durdum siyahın en koyusunu
Zıtlıklar bana ben zıtlıklarla hemfikir
Kim bilir bu şiir bana bu gecenin armağanı