Başına Buyruk

Gölgem düştü zamana
Heveslerim çoktan başına buyruk
Dört başı
Tümü küçümen tümü yalın
Işıklar çalar suratıma fırça fırça
Kendime, iz düşümlerime
Ellerimle doğuştan kırışık
Emareleri hatırlatır daha en başından
Sonun ne olacağını
Utanmadı hiçbir düş
Konuksever olmadı hiçbir yaşım
Hepsi başına buyruk hepsi kendi başına
Ben deli taylar gibiyim hâlâ
Hâlâ keşfedilmemiş yerler bilirim
Gözlerim kayar gecenin maviliğine
Gündüzlerin karlı ve en karşı tepelerine
Ben kalbimi
bir otobüs durağında üşüttüm
Ters oturdum hayata karşı
Karışmadan manzaralar
Takip ettim güneşi ufuk çizgisini
Ve denizleri en mavisini...
Kutuplaşmadım hiçbir mekânla
Ben kendimi galatada eski bir sokakta
Düşürdüm
Kalkamadım hâlâ
Başına buyruk harflerdendi şiirlerim
Toplayamadım
Toplamadım da zaten.