-CE

Kalabalıkları konuşur bu kentin
Içinden gayr-ı huzurlu
Içinden haykırır sağırca bir dille
Elleri tutuşan ellerimden tutuk
Yanında ağlayan bir gülle
Havuzdan akan fıskiyenin
Suyun gölgesinden akan
Zihnimin çocukluk bahçelerinin
Ardında tel tel koparıp
Konuşur da duymam
Ellerim kapalı sağırca bir dille
Seni çağırırım semaya bakarak
Ellerim yarı açık kulaçsız
Doyarım sessizliğine kalabalığın
Korkar adımlarım bıraktığın köşelerinden
Karanlıklardan damlayan
Günü eksilen ikmalsiz yurdun
Saati kurmaca meydanlarına
Bir yol gider
Yollar yol vermeyen bir fıtratta
Takılıp kalır plakta sağırca bir dille
Sesin oyun oynar bahçelerde
Kalabalıklara karışarak hürce.