DOLUNAY

Hüzün basmış sokakları
Körkütük sarhoşluk gizlenmiş
Işıkları çalınmıs
Renksiz, ruhsuz siluet kaplı
Duvarları boydan boya siyahlıkla
Gökkuşağından eksilerek
Asılmış plastik kokan bahçesine
Damladan az hüzün yağan sağanak
Koskocaman meydanlar açılan yelkenli
Koşar adım tüketilen yaşamlardan
Koyup masaya kadeh kadeh
Irmak gibi akan arabalarından gürültülü
Boğukluk dolu havanın karnına
Doğduğu belli
Bir dolunay daha doğar buralara
Peşisıra kara kedi rüyaları yaşanan
Hayatlar dolu çöp poşetlerinde
Bir günü daha sıkıştırıp atmanın
İsteğiyle omzunda ceketiyle
Girdiği gibi çıkar
İpin üstünde cambazı dünyanın
Melankolik rüyaları serip önümüze
Çağırır kendi girdabına
Sonra bırakır hiç tanıdık gelmeyen
Nehrin en sığ mevkisine.