SINIR

Boğuluyorum çarkında hayatın

Tek ayak bir ipin üzerinde cambazlık olmuşsun

Girdabına alıyor sokaklar

Kaybolmak isterken 

Yüzümden okunuyor ismin

Cenneti düşlerinin

Okuyorum canına kaybettiklerimin

Boğuluyorum cenderesinde biriktirdiklerimin

Birer birer parçalıyor 

Kıyma makinesindeymişcesine

Bölük bölük sıralanıyorum 

Senin huzuruna girerken

Ellerim avuçlarım sana bulaşıyor

Işıkları kapatıyorsun ardımdan

Karanlıklar aydınlanıyor

Zihnimin kara sularına girer girmez

Belli belirsiz oturuyorsun yanıma

Biraz sohbet ederek kaçıyorsun

En koyu kahvenin dibinden

Boğazıma yapışıyorsun

İstemsiz seni çağırıyor ellerim ,kollarım, tüm vücudum

Ben ruhumu çoktan kiralamışım

Bedenim hangi mavi okyanuslarda 

Kim bilir?