Rengârenk

Lacivert,gökyüzünü sarmışken geceyi
Ben daha "lacivert" olurum renklerin
Bankta oturup seyrederken dünyayı
Ve koklarken buz rengi havayı
Güneş açar, yüzünün ortasından,
Gecenin ortasından
Mimiklerinden; çünkü kaybolursun doğallığında kirlenmişliğinden.
Maviye çalarım tuvalinin, ellerinin...
Binalar dikilir kollarıma zevkizce!
Kaldıramam kollarımı
Kanadı kırık sarılmalarımdan,
dumur olunan,
Karşılamak istemem,
Gökdelenler alay eder renklerimle
Ben griden tutarım dünyayı
Ellerin bulaşır ellerime
Gökyüzünde ararım
Ağlar sözcüklerim,sözcüklerine
Gökdelenler küçümser beni
Ben kırmızıya çalarım l
Tam ortasından dikenin
Tutamam ellerini dikeninden
Korkar kaçarım.
Mor renkler girer kanıma
Ölümün kapımda nöbet tutuşuyla
Nefesini enseme dokunuşuyla
Beyazlar alır götürür omuzlarında.
Karşı duramam duruşlarına,
Akşamın aydınlık karanlığına...
Ve ben her gece biraz daha yaşarım
bu hayatı
Ve her gece ölümü beklemem
Tekrar yaşayamam bu ânı.
Gökkuşağı çizerim camlara
Buğudan renklerle.