GÜNEŞ

Dökülür aralık ayından bir yaprak daha
Ömrün
Yağmur sesiyle yaklaşan ölümün
Sesine karışırım kulaklarımdan
Girer yine çıkmayacak gibi
Damla halindesin hâlâ
Avuçlarımda
Yıllar öncesi gibi kırmızı olursun
Gelincik tarlası basmış üstün başın
Ben baharı özleyen çocuk
Sen gelmeyen sevgili
Güneşi kayıp mevsimsiz şehirlerde
Bana kışlar yaşatan ayazımsın
Sen şehri meşhur soğuk olan kentlerde
Can suyu almışken,yaşıyorken
Ben yorganın altında
üşüyen çocuğum
Titrek, üzgün ve
biraz Ankarayım.