CEPHE

Elime yazsam diyorum
Gökyüzünden çalarak
Bir boya fırçasıyla
Damlatsam yüreğimden
Deniz kokusu sarsa bedenimden dünyayı
Çocuk olsam yeniden
Sek sek oynasam adımlarken taş sokağı
Yaşamak ne kadar huzur olurdu anlamı
Koparsam gül gibi kendimi öz vatanımdan
Belki kışlar erken giderdi penceremden
Ve yazlar hiç eksilmezdi
Defterimden satır başlarıyken
Ben hep atladım sayfalarca hem de
Ömrümden direnerek
Gün doğumunu izlerken balkonumdan
Ayaklarım sarkarken yerçekimine doğru
Ben hürriyeti kovalardım denizlerde
Yelkenlilerim oldu hayalet
Savaştım benliğimle
Sana mağlup olurken
Kaç cephe yitirdim senden sonra
Bilemessin
Geri dönmek isterken
Hep kaybettim.