Ses

Konuşamam ki;
Sesin perdelere düşer.
Yağmurlar konuşturur sesini
Senin elinden
Ben dilsizim doğuştan
Dokunduğundan beri gök damla damla
Avuçlarım yanar gülden,
Yüzüm gözüm kıpkırmızı,
Kan gülleri getirir seni , sesini yaprak yaprak
Yağmurlarla
Ve damlar tavandan
Sesin odamın içinde
Odayı sesler alır ışıklar doğurur
Boğulamam ki;
Eşyalar yürür kendi kendilerince,
Ben sırılsıklam koşarım arkandan
Sesine yetişemem,
Deler geçer odamın duvarlarını,
Yürüyemem ki;
Ayaklarıma takılır sesin,
Ağırlığın yüreğimde
Bir görünür bir kaybolursun,
Çiçekler yeşeririken bahçemde,
Koklayamam ki;
Dünya sen kokarken
Avuçlarım sen, sesin iken,
Toprak küser bitkiye o biçim,
Bahçeler sınırlarını aşar, koparır
Azgın bir boğa gibi
Sana büyürüm,
Ki ben büyüyemem ki;
Ruhum ikizidir gölgelerinin
Işık bilmez odalarında,
Sesin şehrin tüm meydanlarında,
Seyrediyorum şehri yukardan kuşbakışı
Bulutlardan
Yürüyemem ki;
Ayaklarımı yerden kesiyorken sesin.