Gökkuşağı

Yağmurdan sonraydı
ellerin durdu,damladı camımın önüne
buzdan,
Dokunmak istedim
kederim baskın geldi
ve bulutlar indi bahçeme
Ben ağladım güller soldu
Çürük vişne idi ağaçlar
yağmurdan sonra
Senin ellerin çekildiğinden beri
çürümüştü tüm renkler
ayrılık daha karaydı
geceye nispet
Belliydi bu yağmurun felaketim olacağı
kan kırmızı geceden güneşli bir sabaha inmek isterken
masal gibi
Çileydi bu kış
sesinin damla damla okşaması vardı
uyurken,uyandıran rüyadan
ve batırıp çıkaran ıssız bir nehir gibi
ellerinden damlayan ellerime
çırılçıplak ıslanmanın tadında
ıssız, kendine yeten iç sesimle
Gün gibi
Gökkuşağı çaldı ellerini
tüm renkler kirletti beyazlığı
senden taraf