Bu sokaklar
Yalnızlığımın simgesi bu sokaklar
Yürüdükçe kısalan adımlarıma,
sana doğru
tercüman olsa da
Kolay silinmeyecek gibi
her adımda biraz daha uzaklaşan izlerle,
ellerim üşür;
ellerini düşündükçe ,
tutamadığım ve tutamayacağım bir daha
Ellerim cebimde
Avuntularım, avuçlarımda
Sıkıyorum dişimi
Bu sonbahar,bu kış
elbet geçecek
Yaza erebilseydim
bu sokaklar bayram yeri olurdu,
bu güneş hiç batmayacak gibi olurdu
Bir çocuğun kanan yüreği gibi çırpınırdım
Ellerim üşümezdi
Yürüdükçe, yaklaşırdım o kaçınılmaz sona
o ayrılığa
görseydi o güneşli günleri
ellerinle getirdiğin
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder