ARTÇI

Kapılar haince üstüme kapandı
Sessiz dar bir boğazdan geçip sana ulaşmışken
Arkandan bakakaldım
Umutsuz gözlerine inat
Ben umut ektim yasak bahçene
Bir çocuk gibi bilmeden
Kapılar sonuna kadar üstüme kapandı
Uğultulu bir şehirden kulağımı tıkayıp sana ulaşmışken
Arkandan salya sümük ağladım
Umutsuz sözlerin eşlik etti bana
Kovarcasına
Ben umut diktim yasak topraklarına
Ne suyum vardı ne de yağmur
Reva gördü yaradan
Kapılar yok olmuşken üstüm başım berbat sana koştum
Meşakkatli bir yoldan geçip sana ulaşmışken
Zehir zemberek kaçışlarına inat
Ben umut döktüm kaçak binamıza
Harcı bertaraf olmuş temeli çoktan bozulmuş
Sadece yürek dolusu umut dilendim
Yıkık kentin sarmaş dolaş bahçelerinde
Direkleri büklüm,saçakları tarumar
Yığınla beton hasadıyla
Ne bir canlı ayakta ne bir ölü yerinde rahat
Kapılar artık bir eskicinin sırtında
Belki bir fukaranın sobasına aş
Belki bir marangozun tezgahında iş
Kapandı üstüme
Ben dışarıda kaldım senin hayatında olduğu gibi
Sallanıyor ara ara sallanıyor şimdi

Artçı acılar,artçı özlemler olmasa ne iyi olurdu


Coşkun YILDIRIM