Resimler

Resimler görüyorum

Anılarıma ait

Kirpiklerimin ucundan damla damla akarken dündekiler

Bir boya fırçası olmuşken şimdi kirpiklerim

Resim yapıyorum

Sen ve ben

Resimlerden boya akıyorken

Yaşanmamış anıların renkleri hakim

Anılar akan bir nehir ve kırılmış bir köprüyü tasvir ederken

Nehrin ucundaki iki insan, kırlmış bir köprüden birbirlerine bakarken

Hiç onarılmayacak hem de

Nefeslerini bile hissedemeyecekleri kadar iki uçta

Çaresizlik akıyorken nehirden

Hatırladıklarım sadece

Sen ve ben

Bir başkası olmamıştı

Bir bütün olamamışken

Hayatımız resimlerden ibaretken

Onlar orada konuşadursun nefessiz

Biz bambaşka mevzularla başkalaşmışken

nefesimizin sonuna kadar

Ne anladın ki bu resimden

Sen ve ben

Bir cümlenin hangi kuruluşunda bulunabilirdik ki?

Devrik cümle de sen sondayken ben başta

Kurallıdan kaçıyorken

Nasıl anlatılırsa anlatılsın yüklemsiz bir yarınımız olmuşken

Kuralı yokken bu resimde hayatımızın

Sen ve ben

Bir başkası olmamıştı

Bir başkası olamayan, başkalaştıkça sıradanlaşan

ve kopan

Dağın yamacındaki bir kütleyken serseri bir kurşun gibi

Üzerimize doğru gelirken

O kadar bir birbirimizin olamamışken

Başka başka hayaller kurmuştuk

Biz ezildik hayallerimizin altında

Anlamamıştık, yüzleşememiştik düşerken acılar üstümüze

Resim iyimserliği tasvir ediyor

Üzerimize yığınla anı düşerken

Mutlu bir ayrılık planlamamıştık

Mutsuz olacaktı

Ama maskemizi takıp

Gülümsedik.

Tüm aynalar kardeş

Üzerimize düşenlere rağmen

Gülümseyerek ölmeli insan

Mutlu cesetler aşık ruhları doğurur

Mutlu ölmeli

Mutlu ayrılık, mutlu ölüm

Savaştık sadece

Mutsuzluk hakim olamamışken bize

Resimler görüyorum

Sana ait,bana ait, ikimize ait

Bir üçüncü yok

Olamazdı zaten

Anılar ikimize ait

İkimize

Sen ve ben

Nehrin  birleşemeyen iki ucuna gelebilmişken

Bakıp bakıp öleceğiz

Mutlu öleceğiz

Yaşananlar bir resim

Biz

Yani sen ve ben

Konuşmadan

Ayrı ayrı hayatlar alarak kendimize

Düşündükçe dündekileri

Yaşlanırken

Kirpiklerden beyazlar akıncaya dek

Resim tamamlanıncaya dek

Biz konuşaduralım hep

Sonu olmasın sarılmalarımızın

Resimlerde olan, olağan

Sen ve ben

Sadece resimlerde kalan

Bir ömür şimdi o resimler

Ya da boşver

Biz yaşlandık zaten

Resimler kalsın orada

Onlar yaşlanmasın bizim gibi

Orada ayrılmasın ellerimiz

Tıpkı resimlerdekiler gibi

Sen ve ben

Bir başkası olmamıştı

Olamazdı zaten

Olmayacakta...